بینگ کرازبی

Crosby, Bing

بازیگر (1901، تا کومای واشینگتن - امریکا؛ 1977)

با نام هاری لیلیس کرازبی به دنیا آمد. در 1929 کار سینمایی اش را در هالیوود برای مک سِنِت آغاز کرد. در 1931 کار برای شبکه ی CBS را آغاز کرد و در همان سال قراردادی برای پنج فیلم با پارامونت امضا کرد ولی عملاً تا 1956 در این کمپانی باقی ماند. در 1932 نخستین نقش بلندش را در فیلم برنامه ی بزرگ رادیویی بازی کرد. از 1936 به مدت ده سال مجری برنامه ی خود در همین شبکه بود. در 1940 نخستین فیلم مشترک او و باب هوپ از سری جاده ی... با نام جاده ی سنگاپور، چنان موفقیت عظیمی کسب کرد که منجر به ساختن دنباله های بعدی شد. نخستین نقش جدی و بدون آوازش را در 1954 در فیلم دختر روستایی بازی کرد. در سال های 1964 - 1965 در مجموعه ی تلویزیونی شوی بینگ کرازبی ظاهر شد. در 1944 به خاطر به راه خود می روم برنده ی اسکار بهترین بازیگر نقش اول شد. بعدها نیز دو بار، به خاطر ناقوس های سینت مری و دختر روستایی کاندیدای دریافت این جایزه بود. همسرانش، دیکس لی (1930-1952) و کاترین گرانت (از 1957 تا زمان مرگ کرازبی) بازیگر بودند. برادرش، باب، نیز بازیگر و موزیسین بود.

کرازبی عمده ی دوران فعالیتش را در پارامونت گذراند و در دهه ی 1940 بود که با سری فیلم های جاده ی... مقامی ممتاز در گیشه کسب کرد. در 1944 او ستاره ی شماره ی یک صنعت سینمای امریکا بود (مقامی که تا پنج سال بعد هم حفظ کرد)، برنده اسکار شد. نه تنها تمام فیلم های او و هوپ فروش بسیار موفقی داشتند بلکه بسیاری از فیلم هایی که به تنهایی بازی کرده بود - از جمله به راه خود می روم، آسمان های آبی، خوش آمدی بیگانه و یک یانکی اهل کانتی کات در دربار آرتور شاه - نیز در ردیف پُرفروش های سال نمایش خود بودند. او تا 1954 موقعیت پول ساز خود را حفظ کرد. و کماکان مرغ تخم طلای پارامونت بود (مثلاً در 1954، کریسمس برفی با شرکت او پُرفروش ترین فیلم سال شد). در سال1956و با همه چیز رو به راه است به هم کاری خود با پارامونت خاتمه داد و آزادانه به عنوان بازیگر فیلم به کارش ادامه داد. در اواسط دهه ی 1960 سینما را رها کرد. تمام وقت با همسر دوم و فرزندانش به کار در تلویزیون پرداخت. اما به طرز تعجب آوری با حضور تلویزیونی اش هرگز نتوانست اقبال گذشته را تکرار کند و شوی بینگ کرازبی، یک کمدی موقعیت، پس از تنها یک فصل نمایش در 1964 تعطیل شد. موفقیت بزرگ کرازبی در رسانه ی جدید در درازمدت و با محصولات کمپانی شخصی او، رخ نمود. کرازبی هم چنین منشأ اولیه موفقیتش یعنی رادیو را از یاد نبرد و در طول دهه ی 1950 هم چنان به اجرای یک نمایش هفتگی رادیویی ادامه داد. در دوران بحران اقتصادی، صدای او در رادیو منجر به محبوبیتش نزد کمپانی های صفحه پُرکنی بود و در واقع عمده ی تأثیر کرازبی بر فرهنگ امریکایی هم در همین حیطه بوده است. مجموعه ی فعالیت های نمایشی کرازبی، او را به یکی از ثروتمندترین افراد در تاریخ نمایشات امریکا بدل کرد. به محض موفقیت، او شروع به سرمایه گذاری در مستغلات، معادن، چاه های نفت، گله داری، مسابقات اسب دوانی، پخش و نشر موسیقی، تیم های بیس بال و تلویزیون کرد. در واقع کرازبی به عنوان ستاره ی سینما نقش خود به عنوان خواننده و ستاره ی رادیویی را به عرصه ی بازیگری امتداد می داد. او نمونه ای از «قهرمان های خجالتی» بود. هم راه جیمز استوارت و گاری کوپر تیپ آدم آماتوری را مجسم می کرد که همواره به طور تصادفی به موفقیت می رسد. شخصیت باثبات و مطمئن او در دوره ی بحران اقتصادی و جنگ جهانی دوم بیش از هر ستاره ی دیگر مظهر یک نسل بود و به قلوب تمام امریکایی ها، نزدیک . به راحتی از جوان دانش جوی بشاش به نقش اصلی، به کشیش جوان بی تکلف و به شخصیت دنیادیده و فارغ البال حرکت می کرد. چهل سال تمام از مخاطره جویی طفره رفت. به معتدل ترین انتخاب ها دست زد. این که او به هیچ چیز به طور جدی علاقه مند نبود، در میان گیرایی صدا و اطمینان لبخندش از نظر محو می شد. این که در زندگی واقعی آدمی تلخ، پدری تندخو و هم صحبتی سرد و نچسب بود، تنها شگفتی شخصیت او را می افزاید.

از فیلم ها:

1930 - سلطان جاز (ج. م. آندرسن)؛ 1931 - به سوی ماه (گلدینگ)؛ 1932 - برنامه ی بزرگ رادیویی (تاتل)؛ 1933 - به سوی هالیوود (والش)، طنز دانشکده (راگلز)؛ 1934 - قلب من این جاست (تاتل)، ما لباس نمی پوشیم (تاروگ)؛ 1935 - دو نفر برای امشب (تاتل)، میسی سیپی (ساترلند)، برنامه ی بزرگ رادیویی 1936 (تاروگ)؛ 1936 - خرده پول هایی از آسمان (مک لیود)، همه چیز رو به راه است (مایلستون)؛ 1937 - عروسی در ساحل وایکیکی (تاتل)، دو برابر هیچ (راگلز)؛ 1938 - آواز بخوانید، ای گناه کاران (راگلز)؛ 1939 - سمت شرقی بهشت (باتلر)؛ 1940 - جاده ی سنگاپور (شرتسینگر)، اگر به راه خود می رفتم (باتلر)؛ 1941 - پیدایش آهنگ های بلوز (شرتسینگر)، جاده ی زنگبار (شرتسینگر)، 1942 - مهمان خانه ی تعطیلات (سندریچ)، جاده ی مراکش (باتلر)؛ 1943 - دیکسی (ساترلند)؛ 1944 - شاهزاده خانم و دزد دریایی (باتلر)، به راه خود می روم (مکری)؛ 1945 - ناقوس های سینت مری (مکری)؛ 1946 - آسمان های آبی (هایسلر)، راه آرمان شهر (واکر)؛ 1947 - راهی به ریو (مک لیود)؛ 1948 - یک یانکی اهل کانتی کات در دربار آرتور شاه (گارنت)، والس امپراتوری (ب. وایلدر)؛ 1950 - موفقیت (کاپرا)؛ 1951 - داماد وارد می شود (کاپرا)؛ 1952 - فقط برای تو (نوجنت)؛ 1953 - از ترس خشک شده (مارشال)؛ 1954 - دختر روستایی (سیتن)، کریسمس برفی (کورتیز)؛ 1956 - همه چیز رو به راه است (ر. لوییس)؛ 1957 - مرد پُرالتهاب (مک دوگال)، جامعه ی اعیان (والترز)؛ 1959 - جسی جیمز قلابی (مک لیود)، یکی برای من بگو (تاشلین)؛ 1960 - دیروقت (ب. ادواردز)؛ 1961 - راه هنگ کنگ (پاناما)؛ 1964 - رابین و هفت آدم شرور (گ. داگلاس)؛ 1966 - دلیجان (گ. داگلاس)؛ 1972 - دنیای ماهی گیری تفریحی (مورگان).